HIMSS 2026 voelde als een verschuiving naar de praktijk. De gesprekken waren niet zozeer gericht op grote, toekomstgerichte ideeën als wel op wat al werkt en wat realistisch gezien vandaag de dag kan worden geschaald binnen zorgomgevingen. Tijdens sessies, vergaderingen en informele gesprekken kwam steeds één thema naar voren: hoe de zorgverlening uit te breiden zonder onnodige complexiteit toe te voegen.
Een groot deel van dat gesprek ging over virtuele verpleegtechnologie en hoe die past in echte klinische workflows.
AI en virtuele verpleegtechnologie raken steeds meer met elkaar verbonden
AI was nog steeds een van de meest zichtbare onderwerpen op HIMSS, maar de manier waarop erover werd gesproken is veranderd. Er wordt minder gekeken naar het potentieel en meer naar de resultaten. Leiders in de gezondheidszorg vragen zich af of AI daadwerkelijk de werkdruk verlaagt, de toegang verbetert of operationele uitdagingen op een zinvolle manier oplost.
In veel gevallen wint AI aan populariteit in administratieve workflows zoals planning en patiëntencommunicatie. Maar als het gaat om klinische omgevingen, is er nog steeds een sterke voorkeur om de controle te behouden. Artsen willen technologie die hun workflows ondersteunt, niet iets dat ze verstoort.
We zagen dit ook in echte gesprekken. Veel aandacht op HIMSS ging uit naar AI, cyberbeveiliging en procesverbetering. Video was niet altijd het hoofdthema, maar kwam wel steeds terug in de discussies over zorgverlening, vooral in de context van virtuele verpleegtechnologie.
Het wordt niet langer gezien als een op zichzelf staande oplossing. In plaats daarvan maakt het deel uit van een breder ecosysteem dat ondersteunt hoe zorg op verschillende locaties wordt geleverd.
Van innovatie tot bewijs in virtuele verpleegtechnologie
Een andere duidelijke les van HIMSS was hoe kopers oplossingen evalueren. Het is niet langer voldoende om te laten zien wat een platform kan. Organisaties in de gezondheidszorg willen weten hoe het presteert in echte omgevingen.
Ze vragen waar het al is ingezet, hoe het over faciliteiten heen schaalt en of het gebruik zoals virtuele verpleging, observatie en patiëntenbetrokkenheid kan ondersteunen zonder het complexer te maken.
Er viel ons nog iets anders op. Sommige van de meest waardevolle gesprekken vonden plaats buiten de formele bijeenkomsten om. Deelnemen zonder stand leidde tot meer directe, praktische discussies met zowel zorgteams als partners. Er ontstonden mogelijkheden om echte uitdagingen te bespreken, zoals hoe virtuele verpleegtechnologie in bestaande omgevingen past.
Tegelijkertijd werd het belang benadrukt van een meer gerichte benadering voorafgaand aan evenementen, vooral bij het contact met EMR-leveranciers en integratiepartners.
Integratie is essentieel voor virtuele verpleegtechnologie
Interoperabiliteit was dit jaar geen belangrijk gespreksonderwerp, en dat komt omdat het nu verwacht wordt. Organisaties in de gezondheidszorg gaan ervan uit dat oplossingen integreren met hun bestaande systemen, vooral EMR's, zonder extra wrijving te creëren.
Waar het nu om gaat is hoe gemakkelijk die integratie verloopt en hoe snel teams de technologie kunnen implementeren en gebruiken. Dit kwam vaak naar voren in gesprekken over EMR-integratie en ecosystemen van partners.
Naarmate virtuele verpleegprogramma's zich uitbreiden, moet virtuele verpleegtechnologie naadloos in die omgevingen passen. Het kan niet geïsoleerd werken. Het moet aansluiten op klinische workflows, patiëntendossiers en communicatiesystemen op een manier die natuurlijk aanvoelt.
Bestaande infrastructuur geschikt maken voor virtuele verpleegtechnologie
Een van de meest consistente thema's die we hoorden was de wens om vervanging van bestaande infrastructuur te vermijden. Organisaties in de gezondheidszorg worden gevraagd om hun diensten uit te breiden, maar ze hebben ook te maken met krappe budgetten en beperkte middelen.
De meeste hardware waarop ze vertrouwen is nog steeds functioneel. Karren, camera's, tablets en kamersystemen zijn al aanwezig. De uitdaging is om deze componenten op een consistente manier te laten samenwerken.
In gesprekken met partners werd steeds meer de nadruk gelegd op het leveren van completere oplossingen die video, karren en camera's combineren tot iets samenhangends. Een dergelijke aanpak ondersteunt virtuele verpleegtechnologie zonder dat organisaties opnieuw hoeven te beginnen.
In plaats van systemen te vervangen, ligt de nadruk op het verbinden ervan.
Virtuele verpleegtechnologie en de overstap naar platforms
Er is ook een duidelijke verschuiving merkbaar van het beheren van meerdere, los van elkaar staande hulpmiddelen. Veel teams in de gezondheidszorg werken met afzonderlijke systemen voor consultaties, observatie, communicatie en training. Na verloop van tijd zorgt dit voor complexiteit die moeilijk te beheren en op te schalen is.
Organisaties zijn steeds meer op zoek naar een uniforme aanpak. Een platform dat meerdere workflows kan ondersteunen, inclusief virtuele verpleging, binnen dezelfde omgeving.
We zagen ook dat concurrenten en aangrenzende spelers zich in deze ruimte positioneerden, met name vanuit het oogpunt van communicatie en infrastructuur. Er is echter nog steeds een kloof als het gaat om oplossingen die specifiek zijn ontworpen voor werkstromen in de gezondheidszorg en de realiteit van de zorgverlening.
Dit is waar virtuele verpleegtechnologie effectiever wordt. Als het deel uitmaakt van een breder platform, is het eenvoudiger om workflows te standaardiseren en uit te breiden naar andere locaties.
Wat we hoorden over virtuele verpleegtechnologie op HIMSS
Uit alle gesprekken kwamen dezelfde uitdagingen naar voren. Teams in de gezondheidszorg proberen virtuele observatie en virtuele verpleegprogramma's uit te breiden naar meerdere locaties met behoud van consistente workflows.
Ze werken in omgevingen waar apparaten en netwerkomstandigheden variëren. Ze proberen de wrijving voor artsen en patiënten te verminderen. En ze proberen dit allemaal te doen zonder extra systemen te introduceren.
Er is een duidelijk momentum voor virtuele verpleegtechnologie, maar het moet wel praktisch zijn. Het moet passen in de manier waarop teams al werken.
Dit zijn geen experimentele use cases meer. Het zijn actieve prioriteiten.
Hoe Enghouse virtuele verpleegtechnologie ondersteunt
De gesprekken op HIMSS sloten nauw aan bij wat we in bredere zin van klanten horen. Organisaties in de gezondheidszorg zijn niet op zoek naar geheel nieuwe systemen. Ze zijn op zoek naar oplossingen die passen bij wat ze al hebben.
Enghouse benadert dit door te focussen op flexibiliteit. In plaats van veranderingen in de infrastructuur te vereisen, is het doel om bestaande apparaten en workflows te verbinden in een enkele omgeving die meerdere use cases ondersteunt, inclusief virtuele verpleging.
Dit maakt het eenvoudiger om te integreren met EMR's, verschillende apparaten te ondersteunen en programma's na verloop van tijd uit te breiden. Het sluit ook aan bij de manier waarop zorgorganisaties virtuele verpleegtechnologie tegenwoordig benaderen, namelijk voortbouwen op wat al bestaat in plaats van het te vervangen.
De afhaalmaaltijd voor virtuele verpleegtechnologie
HIMSS 2026 versterkte een duidelijke richting voor technologie in de gezondheidszorg. Organisaties gaan vooruit, maar ze doen dat met een focus op wat werkt in echte omgevingen.
Virtuele verpleegtechnologie wordt een centraal onderdeel van die verschuiving, maar alleen als het wordt geïmplementeerd op een manier die duurzaam en eenvoudig te beheren is.
Dat betekent prioriteit geven aan oplossingen die gemakkelijk integreren, bestaande workflows ondersteunen en zorgteams in staat stellen om op te schalen zonder onnodige verstoring.
Daar ligt nu de focus en dat zal waarschijnlijk zo blijven.
English 
Français 
日本語 
Español 
Italiano 
Nederlands 
Deutsch