Wat HIMSS 2026 liet zien over technologie voor virtuele verpleegkundige zorg

AI en technologie voor virtuele verpleegzorg raken steeds meer met elkaar verweven

AI was nog steeds een van de meest in het oog springende onderwerpen op HIMSS, maar de manier waarop erover werd gesproken is veranderd. De nadruk ligt minder op het potentieel en meer op de resultaten. Leidinggevenden in de gezondheidszorg vragen zich af of AI daadwerkelijk de werkdruk verlicht, de toegankelijkheid verbetert of operationele uitdagingen op een zinvolle manier oplost.

In veel gevallen wint AI terrein in administratieve werkprocessen, zoals planning en communicatie met patiënten. Maar als het gaat om klinische omgevingen, bestaat er nog steeds een sterke voorkeur voor het behoud van controle. Clinici willen technologie die hun werkprocessen ondersteunt, niet iets dat deze verstoort.

Dit zagen we ook in echte gesprekken terugkomen. Op HIMSS ging veel aandacht uit naar AI, cyberbeveiliging en procesverbetering. Video was niet altijd het belangrijkste onderwerp, maar kwam wel steeds weer ter sprake wanneer de discussies zich richtten op de zorgverlening, met name in de context van technologie voor virtuele verpleegkundige zorg.

Het wordt niet langer gezien als een op zichzelf staande oplossing. In plaats daarvan maakt het deel uit van een breder ecosysteem dat de zorgverlening op verschillende locaties ondersteunt.

Van innovatie tot beproefde virtuele verpleegtechnologie

Een andere duidelijke conclusie van HIMSS was hoe kopers oplossingen beoordelen. Het volstaat niet langer om te laten zien wat een platform allemaal kan. Zorginstellingen willen weten hoe het in de praktijk presteert.

Ze willen weten waar het is geïmplementeerd, hoe het zich over verschillende vestigingen laat opschalen en of het gebruiksscenario’s zoals virtuele verpleging, observatie en patiëntenbetrokkenheid kan ondersteunen zonder dat dit extra complexiteit met zich meebrengt.

We hebben nog iets anders opgemerkt. Enkele van de meest waardevolle gesprekken vonden plaats buiten de formele bijeenkomsten om. Doordat we zonder stand aanwezig waren, ontstonden er directere, praktijkgerichte gesprekken met zowel zorgteams als partners. Dit bood de gelegenheid om uitdagingen uit de praktijk te bespreken, waaronder de vraag hoe technologie voor virtuele verpleging in bestaande omgevingen kan worden geïntegreerd.

Tegelijkertijd werd het belang benadrukt van een gerichtere benadering voorafgaand aan evenementen, met name bij contacten met EMR-leveranciers en integratiepartners.

Integratie is essentieel voor technologie op het gebied van virtuele verpleegzorg

Interoperabiliteit was dit jaar geen belangrijk gespreksonderwerp, en dat komt omdat het inmiddels als vanzelfsprekend wordt beschouwd. Zorginstellingen gaan ervan uit dat oplossingen zonder extra problemen kunnen worden geïntegreerd in hun bestaande systemen, met name EPD’s.

Waar het nu om gaat, is hoe soepel die integratie verloopt en hoe snel teams de technologie kunnen implementeren en gebruiken. Dit kwam regelmatig ter sprake in gesprekken over EPD-integratie en partner-ecosystemen.

Naarmate virtuele opleidingen voor verpleegkunde zich verder uitbreiden, moet de technologie voor virtuele verpleegkunde naadloos in die omgevingen functioneren. Deze technologie kan niet op zichzelf staan. Ze moet op een natuurlijke manier aansluiten op klinische werkprocessen, patiëntendossiers en communicatiesystemen.

Bestaande infrastructuur inzetbaar maken voor virtuele verpleegtechnologie

Een van de terugkerende thema’s die we hoorden, was de wens om vervanging van bestaande infrastructuur te vermijden. Zorginstellingen worden gevraagd hun dienstenaanbod uit te breiden, maar hebben tegelijkertijd te maken met krappe budgetten en beperkte middelen.

Het grootste deel van de apparatuur waarop ze vertrouwen, werkt nog steeds. Karren, camera’s, tablets en ruimtesystemen zijn al aanwezig. De uitdaging is om die componenten op een samenhangende manier te laten samenwerken.

Tijdens gesprekken met partners kwam steeds vaker de nadruk te liggen op het leveren van completere oplossingen waarin video, karren en camera’s tot een samenhangend geheel worden gecombineerd. Een dergelijke aanpak ondersteunt virtuele verpleegtechnologie zonder dat organisaties helemaal opnieuw moeten beginnen.

In plaats van systemen te vervangen, ligt de nadruk op het met elkaar verbinden ervan.

Virtuele verpleegtechnologie en de verschuiving naar platforms

Er is ook een duidelijke verschuiving waarneembaar weg van het beheer van meerdere, onderling losstaande tools. Veel zorgteams hebben te maken met afzonderlijke systemen voor consulten, observatie, communicatie en opleiding. Op den duur leidt dit tot complexiteit die moeilijk te beheren en op te schalen is.

Wat organisaties steeds vaker zoeken, is een meer geïntegreerde aanpak. Een platform dat binnen dezelfde omgeving meerdere werkprocessen kan ondersteunen, waaronder virtuele verpleegzorg.

We zagen ook concurrenten en aanverwante spelers zich op dit terrein positioneren, met name vanuit het oogpunt van communicatie en infrastructuur. Er bestaat echter nog steeds een lacune als het gaat om oplossingen die specifiek zijn ontworpen voor werkprocessen in de gezondheidszorg en de praktijk van de zorgverlening.

Dit is waar virtuele verpleegtechnologie haar kracht beter tot zijn recht laat komen. Wanneer deze technologie deel uitmaakt van een breder platform, is het eenvoudiger om werkprocessen te standaardiseren en uit te breiden naar verschillende locaties.

Wat we op HIMSS hebben gehoord over technologie voor de virtuele verpleegkunde

In alle gesprekken kwamen steeds weer dezelfde uitdagingen naar voren. Zorgteams proberen programma’s voor virtuele observatie en virtuele verpleging uit te breiden naar meerdere locaties, zonder daarbij de werkprocessen te verstoren.

Ze werken in omgevingen waar apparatuur en netwerkomstandigheden variëren. Ze proberen de drempels voor zorgverleners en patiënten te verlagen. En ze proberen dit alles te doen zonder extra systemen in te voeren.

Er is duidelijk een opmars gaande op het gebied van virtuele verpleegtechnologie, maar deze moet wel praktisch toepasbaar zijn. Ze moet aansluiten bij de manier waarop teams nu al werken.

Dit zijn geen experimentele toepassingen meer. Het zijn actieve prioriteiten.

Hoe Enghouse virtuele verpleegtechnologie ondersteunt

De gesprekken op HIMSS sloten nauw aan bij wat we in bredere zin van klanten horen. Zorginstellingen zijn niet op zoek naar volledig nieuwe systemen. Ze zijn op zoek naar oplossingen die aansluiten bij wat ze al in gebruik hebben.

Enghouse pakt dit aan door de nadruk te leggen op flexibiliteit. In plaats van infrastructurele aanpassingen te eisen, is het doel om bestaande apparaten en werkprocessen te integreren in één omgeving die meerdere toepassingsgebieden ondersteunt, waaronder virtuele verpleging.

Dit maakt het eenvoudiger om te integreren met EPD’s, verschillende apparaten te ondersteunen en programma’s in de loop van de tijd uit te breiden. Het sluit ook aan bij de manier waarop zorginstellingen tegenwoordig omgaan met technologie voor virtuele verpleegzorg, namelijk door voort te bouwen op wat er al is in plaats van dit te vervangen.

De belangrijkste conclusie over technologie voor de virtuele verpleegkunde

HIMSS 2026 heeft een duidelijke koers voor de gezondheidszorgtechnologie nog eens onderstreept. Organisaties boeken vooruitgang, maar richten zich daarbij op wat in de praktijk werkt.

Virtuele verpleegtechnologie speelt een steeds belangrijkere rol in die verschuiving, maar alleen als deze op een duurzame en eenvoudig te beheren manier wordt ingevoerd.

Dat betekent dat de voorkeur moet worden gegeven aan oplossingen die eenvoudig kunnen worden geïntegreerd, bestaande werkprocessen ondersteunen en zorgteams in staat stellen om op te schalen zonder onnodige verstoringen.

Daar ligt nu de nadruk, en dat zal waarschijnlijk ook zo blijven.