HIPAA-naleving met Vidyo

Alaska is niet alleen uitgestrekt, het heeft ook een van de meest gevarieerde en ruige terreinen van alle staten in het land. Van talloze bergtoppen die meer dan 10.000 voet hoog zijn tot de Aleutian Islands.

Van Bristol Bay en het Seward schiereiland, immense toendra bezaaid met meren en rivieren, tot de Arctische regio die zich uitstrekt van Kotzebue, oostwaarts naar Canada. Alaska heeft 11 van de hoogste bergen van de VS, waaronder Mt. McKinley, de hoogste top van Noord-Amerika, en de helft van alle gletsjers ter wereld. Het woord "uitdagend" komt niet eens in de buurt van het beschrijven van de potentiële gevaren om van de ene regio naar de andere te komen in Alaska; het is begrijpelijk dat deze belemmeringen het ondersteunen van de plattelandsbevolking van Alaska met kwaliteitsgezondheidszorg logistiek moeilijk maken, om nog maar te zwijgen van de extreem hoge kosten.

Het Alaska Native Tribal Health Consortium (ANTHC) werd in 1997 opgericht om gezondheidsdiensten voor Alaska Native en American Indianen te beheren. Omdat er duidelijk behoefte was aan een telegezondheidsoplossing voor de hele staat als aanvulling op de tertiaire gezondheidszorg, implementeerde het ANTHC in 1998 een telegezondheidsprogramma voor de hele staat (AFHCAN) dat in eerste instantie was gebouwd met behulp van "store and forward"-technologie. AFHCAN is een multifunctionele telegezondheidsoplossing die hardware- en softwarecomponenten combineert om de communicatie tussen zorgverleners te vergemakkelijken, zodat ze gegevens kunnen vastleggen en delen. Tot voor kort miste dit systeem echter live audio- en videomogelijkheden. Stewart Ferguson, CIO van het ANTHC: "Toen we ons steeds meer gingen bezighouden met telegezondheidszorg, zagen we dat het ontbreken van video- en audiocomponenten een belemmering vormde voor het uitbreiden van onze mogelijkheden om onze gemeenschappen beter van dienst te zijn."

"Vidyo is geweldig", zegt Ferguson. "We waren op zoek naar een oplossing die werkte in een uitdagend technologielandschap; waar sprake is van een mix van satellietconnectiviteit, hoge bandbreedte, lage bandbreedte, hoge latency en terrestrische infrastructuur. We hadden ook een eenvoudige oplossing nodig. Er is geen echte mogelijkheid om de mensen die ons systeem gebruiken te trainen. We hebben ongeveer 1,5 duizend providers in ons netwerk. Gemiddeld komen er elk jaar 500 nieuwe providers bij. Dat is een uitdaging omdat deze zorgverleners in de afgelegen gebieden van de staat zitten, niet in Anchorage. Ze moeten gemakkelijk toegang hebben tot Vidyo en het kunnen gebruiken zonder training, dus de oplossing moest betrouwbaar werken en de beste kwaliteit video, audio en gegevensuitwisseling bieden die we konden vinden. Vidyo blinkt op al deze fronten uit."

ANTHC schat dat het ongeveer $300 aan reiskosten kost om een patiënt van een dorp naar een van de regionale faciliteiten te vervoeren en $900 om hem naar het ziekenhuis in Anchorage te brengen. Als een familielid met de patiënt meereist, is dat het dubbele. De behoefte aan een oplossing die het bestaande systeem van AFHCAN uitbreidde met betaalbare video en audio van hoge kwaliteit werd steeds duidelijker. Ferguson schat dat er normaal gesproken tweeduizend dollar per patiënt wordt bespaard op reiskosten wanneer telegeneeskunde wordt gebruikt; twintigduizend dollar of meer wanneer er geen medische evacuatie meer nodig is met behulp van telegeneeskunde.

Dr. Ella Derbyshire, medisch directeur van het Maniilaq Health Center in Kotzebue, Alaska, getuigt van de mate waarin Vidyo de mogelijkheden van zorgverleners heeft uitgebreid en versterkt: “Ik ben in Kotzebue en mijn patiënten bevinden zich in Selawik, op ongeveer 90 mijl afstand. Met telegeneeskunde kan ik in het oor van een kind kijken om te zien of het een infectie heeft, en kan ik via Vidyo toezicht houden op een reanimatieprocedure of de geboorte van een baby. Het is een zeer belangrijk onderdeel van het verlenen van hoogwaardige medische zorg hier. Vóór de komst van telegeneeskunde, als er een noodgeval in het dorp was – bijvoorbeeld een ongeluk met een sneeuwscooter – konden we de toestand van de patiënt niet goed beoordelen. We waren dan aangewezen op een lokale gezondheidswerker om de toestand van de patiënt te beschrijven, zodat we konden bepalen of deze persoon naar Kotzebue moest worden gebracht … of ter plaatse kon blijven … of per vliegtuig rechtstreeks naar het medisch centrum in Anchorage moest worden vervoerd als de toestand zo ernstig was dat onmiddellijke chirurgische ingreep nodig was.”